Jak napisać bio, które nie brzmi jak CV

Bio na DoRandki nie jest listem motywacyjnym. Nikt nie szuka „osoby otwartej, z poczuciem humoru, która lubi podróże i dobre jedzenie”. Tak brzmi połowa profili w mieście — i wszystkie zlewają się w jeden beżowy kształt.

Druga osoba skanuje Cię w kilka sekund, między zdjęciami. Jeśli w tym czasie nie usłyszy Ciebie, idzie dalej. Nie dlatego, że jesteś nijaka. Dlatego, że napisałaś to, co napisaliby wszyscy.

Zamiast cech — scena

Cechy nic nie mówią. Scena zostaje.

„Lubię podróże” to puste pudełko. „W weekend idę na bazar albo wsiadam w pociąg byle dokąd” — już widać Cię na peronie, z torbą, bez planu. To jest różnica między CV a człowiekiem.

Weź zdanie, które masz teraz, i zamień je na coś, co da się narysować.

• Zamiast „lubię podróże i dobre jedzenie” — „W weekend idę na bazar albo wsiadam w pociąg byle dokąd, byle nie siedzieć w domu”.
• Zamiast „jestem ambitna / ambitny” — „Po pracy jeszcze dwie godziny na basenie. Potem już nic nie ogarniam”.
• Zamiast „szukam kogoś szczerego” — „Napisz, co jesz na śniadanie w zwykły wtorek. Resztę dogadamy”.

Jedna rzecz, po której Cię poznają, wystarczy: pływanie o siódmej, winyle, pies, który nienawidzi rowerzystów, kanapka z chrzanem o 23.

Tak to wygląda na profilu

W DoRandki bio siedzi pod zdjęciem, w „O mnie”. Nie musisz pisać powieści. Musisz napisać zdanie, po którym ktoś przestanie scrollować.

To samo miejsce, tylko zdania z generatora cech:

Na swipe’u w Decyduj bio leży na zdjęciu — ktoś widzi je jeszcze zanim wejdzie w profil. Jeśli tam jest scena, zostajesz w pamięci. Jeśli tam jest CV, jesteś tłem.

Zostaw haczyk

Dobre bio kończy się tak, że da się odpisać bez small talku.

Pytanie, niedopowiedzenie, zaproszenie:

• „Ktoś jeszcze ogląda mecz w knajpie, a nie w ciszy?”
• „Znam w tym mieście trzy miejsca na zupę. Szukam czwartego.”
• „Jeśli też wstajesz w niedzielę na targ — pisz. Reszta poczeka.”

To nie musi być dowcip. Ma być Twoje. Potem rozmowa sama wie, od czego zacząć — i czasem kończy się tam, o czym napisałaś.

Czego nie wklejaj

• listy wymagań: „tylko szczera, tylko 170+, tylko bez dzieci, tylko poważnie”;
• cytatów z Instagrama i piosenek, które brzmią mądrze, a nic o Tobie nie mówią;
• „napisz, to opowiem” — to nie zagadka, to pusta karta;
• CV: stanowisko, uczelnie, „praca–dom–siłownia”;
• anty-bio: „nie szukam przygód / nie pisz, jak chcesz tylko…” — zaczynasz od odmowy, zanim ktoś zdąży przyjść.

Filtrowanie zostaw na czat. Bio ma otworzyć drzwi, nie zamknąć je na trzy spusty.

Szablon na trzy zdania

Skopiuj i uzupełnij własnymi szczegółami. Nie musi być ładnie — ma być prawda z tego tygodnia.

1. Co robisz, kiedy nikt nie patrzy. (niedzielny targ, nocna kanapka, basen o 7)
2. Jedna rzecz, po której Cię rozpoznają. (pies, winyle, mecz w knajpie)
3. Haczyk. (pytanie albo niedopowiedzenie, na które da się odpisać)

Trzy–pięć zdań. Resztę dogadacie na czacie — albo na Odkrywaj, jeśli bio już stoi, a zdjęcia jeszcze nie.